W dniu dzisiejszym Trybunał Sprawiedliwości ogłosił wyrok w sprawie C-475/07; Komisja przeciwko Polsce.
Sprawa - zainicjowana skargą Komisji - dotyczy zaniechania przez Polskę dostosowania swojego systemu opodatkowania energii elektrycznej do wymogów prawa wspólnotowego.
OKOLICZNOŚCI SPRAWY
Komisja wniosła do Trybunału o stwierdzenie, że poprzez zaniechanie dostosowania do dnia 1 stycznia 2006 r. swojego systemu opodatkowania energii elektrycznej do wymogów dyrektywy 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.
Obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego od energii elektrycznej w Polsce powstaje w momencie jej wydania przez producenta, a nie - jak przewiduje dyrektywa wspólnotowa - w momencie jej dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora.
Okres przejściowy na dostosowanie polskich uregulowań prawnych określających moment powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od energii elektrycznej upłynął 1 stycznia 2006 r.
ROZSTRZYGNIĘCIE
W dzisiejszym wyroku Trybunał stwierdził, że poprzez zaniechanie dostosowania do dnia 1 stycznia 2006 r. swojego systemu opodatkowania energii elektrycznej do wymogów dyrektywy Rady 2003/96/WE w zakresie określenia momentu, w którym podatek od energii elektrycznej staje się wymagalny, Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
Trybunał zauważył, że stosowny przepis polskiej ustawy o podatku akcyzowym ogranicza się do stwierdzenia, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem wydania energii elektrycznej. Stosowanie tego przepisu polega na tym, iż zobowiązanie podatkowe powstaje w Polsce w chwili wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przez producenta, a nie w chwili jej dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora.
Trybunał orzekł, że wynika z tego, że na dzień 1 stycznia 2006 r. Polska nie dostosowała swego systemu opodatkowania energii elektrycznej do wymogów dyrektywy.
Wniosku tego nie jest w stanie osłabić argument, zgodnie z którym określenie momentu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przez producenta jako momentu, w którym podatek od energii elektrycznej staje się wymagalny w rozumieniu dyrektywy jest zgodne z treścią tego przepisu, skoro z technicznego punktu widzenia energia elektryczna jest udostępniana odbiorcy końcowemu w tym samym czasie, w jakim jest wytwarzana. Ponadto, wniosku tego nie jest także w stanie podważyć argument, zgodnie z którym ustawa o podatku akcyzowym prowadzi do rezultatu przewidzianego w dyrektywie, którym jest unikanie podwójnego opodatkowania lub zaniżonego opodatkowania produktów, skoro zgodnie z tą ustawą energia elektryczna importowana do Polski podlega opodatkowaniu, a podatek od energii elektrycznej wytwarzanej w tym państwie członkowskim podlega zwrotowi na wniosek w przypadku jej eksportu.
Trybunał stwierdził, że argumentacji tej nie można przyjąć, ponieważ, po pierwsze, ilość energii elektrycznej wytwarzanej w danym państwie członkowskim nie musi odpowiadać - biorąc pod uwagę import oraz nieuniknione straty w przesyle - ilości energii rzeczywiście dostarczonej w tym państwie członkowskim przez dystrybutorów lub redystrybutorów w rozumieniu dyrektywy. Po drugie, wprowadzenie energii elektrycznej do sieci przez producenta oraz jej dostawy mogą mieć miejsce w różnych państwach członkowskich. Po trzecie, argumentacja ta opiera się w dużej części na przesłance, zgodnie z którą Polska jest samowystarczalna w zakresie energii elektrycznej, podczas gdy okoliczność ta może zmieniać się w czasie.
Trybunał uznał ponadto, że nie zachodzi potrzeba ograniczania skutków tego wyroku w czasie.
Zobacz pełną treść wyroku
Źródło: Wydział ds. kontaktów z mediami i informacji Trybunału Sprawiedliwości WE
|
